We leven jammer genoeg in een maatschappij waarin we als kersverse mama bijna gedwongen worden om na amper drie maanden onze baby af te staan aan een onthaalouder of crèche. Waarin we ons oude leventje – het snelle leven, het productieve leven – weer moeten oppikken. We moeten presteren, terwijl ons lichaam nog aan het helen is en ons hart nog volledig gericht is op dat kleine mensje dat ons nu nodig heeft als nooit tevoren.
We worden geacht weer “mee te draaien”, alsof we niet net een nieuw leven op de wereld hebben gezet. Alsof het moederschap iets is dat je even tussendoor doet. We worden verwacht om “los te laten” nog voor we hebben kunnen hechten. En terwijl we dat doen, begint de vervreemding. Van ons gevoel, van onze kinderen, van onszelf.
We worden verwacht onze kinderen te vaccineren, zonder gesprek, zonder ruimte voor twijfel of nuance. We worden meegesleurd in een voedingscultuur waarin suiker en bewerkte voeding de norm zijn, en het voelen van ons moederinstinct bijna iets rebels lijkt. Maar voelt dit wel juist, mama? En kan het ook anders?
Dit boek is geen oordeel, geen strijdschrift, geen handleiding. Het is een warme uitnodiging om terug te keren naar jezelf. Naar jouw moedergevoel. Naar je intuïtie, je zachte kracht. Je vindt hier geen perfect pad, maar wel zachtheid, herkenning, erkenning, liefde en hoop.
Je hoeft niet te breken om een goede mama te zijn. Je hoeft niet mee te lopen met de kudde om een waardevolle vrouw te blijven. Je mag vertragen. Je mag twijfelen. Je mag kiezen. Voor jezelf. Voor je kind. Voor wat goed voelt.
Van een mama - Voor mama’s
